10000 گلوله به اوکراین بدهید، میتواند یک روز بجنگد

خبرهای خوب در مورد اوکراین

دولت نروژ قراردادی را برای انتقال تولید توپخانه به اوکراین و کمک به پرداخت هزینه آن امضا کرده است. اغراق کردن اهمیت انتقال بین شرکت نروژی Nammo و یک کنسرسیوم اوکراینی دشوار است.

قرارداد توپخانه، باقیمانده راه حل یکی از بزرگترین مشکلات اوکراین است، زیرا جنگ گسترده روسیه علیه این کشور به سومین سال خود می رسد.

اوکراین با تولید هویتزرها و گلوله های غربی در داخل کشور، خود را از وابستگی کامل به متحدان گاه بی ثبات خود برای حیاتی ترین قدرت آتش خود رها می‌کند. اوکراین در جنگ تدافعی خودکفاتر می‌شود.

ابزار دقیقی که Nammo انتقال می دهد برای تولید پوسته های 155 میلی متری است کالیبر استاندارد ناتو. توپ های سبک شوروی پایه اصلی سپاه توپخانه 1800 تفنگی اوکراین قبل از جنگ گلوله های 122 میلی متری و 152 میلی متری شلیک می کنند.

در سال‌های قبل از گسترش جنگ روسیه در فوریه 2022، اوکراین با تاخیر تولید محلی گلوله‌های 152 میلی‌متری را از سر گرفت. اما ظرفیت محدود بود. در سال 2021، تولید کننده اصلی مهمات، آرتم، تنها 14000 گلوله در سال تولید می کرد حتی برای یک هفته نبرد در جنگ امروز کافی نیست.

بنیاد جیم‌تاون در واشنگتن در سال 2021 هشدار داد یگان‌های توپخانه اوکراین کاملاً کمبود مهمات دارند و نیروهای خط مقدم در معرض خطر شکست عملیاتی قرار دارند. هنگامی که نیروهای روسی یک سال بعد به عمق اوکراین رفتند، متحدان اوکراین برای تکمیل مجدد توپخانه ارتش اوکراین تلاش کردند. 

چند متحد سابق بلوک شوروی، هویتزر و گلوله های کالیبر شوروی فرستادند. اما بقیه اسلحه و مهمات 155 میلیمتری فرستادند. در مجموع، متحدان اوکراین متعهد شده اند که حدود 1200 هویتزر داشته باشند و تعدادی از آنها گلوله های 155 میلی متری شلیک می کنند.

جابجایی از توپخانه با کالیبر شوروی به کالیبرهای غربی مزایای زیادی دارد. یک پوسته 100 پوندی 155 میلی متری ممکن است نشان دهنده تعادل ایده آل بین برد احتمالا ده ها مایل و قدرت انفجار باشد.

معایب پاییز گذشته آشکار شد. اوکراین برای اهدای هویتزرهای غربی و همچنین تقریباً دو میلیون گلوله که این اسلحه ها هر سال به آن نیاز دارند، کاملاً به متحدان خود متکی بود. زمانی که حمایت خارجی ثابت بود، توپچی‌های اوکراینی به خوبی تامین می‌شدند. هنگامی که پشتیبانی کاهش یافت، منابع کم شد.

بزرگترین بحران توپخانه در اواخر سال 2023 آغاز شد، زمانی که قانونگذاران جمهوریخواه در کنگره ایالات متحده برای شش ماه طاقت فرسا کمک های بیشتر ایالات متحده به اوکراین را مسدود کردند. ایالات متحده بزرگترین حامی سپاه توپخانه اوکراین بود تا زمانی که اینطور نبود.

توپچی های اوکراینی از شلیک حداقل 5000 گلوله در روز به شلیک حداکثر 2000 گلوله رسیدند. در اواسط فوریه، نیروهای اوکراینی چاره‌ای جز عقب‌نشینی از شهر قلعه محاصره شده آودیوکا نداشتند و بخش عظیمی از شرق اوکراین را به روی پیشروی مستمر روسیه باز می‌کردند که با شش ماه تأخیر ادامه دارد.

کی‌یف می دانست که باید از توپخانه مستقل شود. با اسلحه شروع شد. قبل از جنگ گسترده تر، کارخانه خودروسازی در خارکف در شمال شرقی اوکراین نمونه اولیه هویتزر خودکششی 155 میلی متری را توسعه داد 2S22 بوهدانای تنها نمونه اولیه با نزدیک شدن نیروهای روسی به خارکف به سختی از نابودی نجات یافت.

بوهدانای خوش شانس مبنای خط جدیدی از اسلحه های اوکراینی شد. اواخر سال گذشته، ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین اعلام کرد که کارخانه خارکف در حال ساخت شش تا از هویتزرهای چرخدار 28 تنی است. اما این اسلحه ها منبع مهم مهمات قابل اعتمادی نداشتند.

این شروع به تغییر می کند. راه اندازی کارخانه توپخانه نروژی توسط اوکراینی ها زمان می برد و توسعه آن به زمان بیشتری نیاز دارد. این یک درخواست بزرگ برای هر کشوری است که به تقاضای مهمات عظیم جنگی به شدت جنگ در اوکراین پاسخ دهد. ایالات متحده در مسیر افزایش تولید پوسته های 155 میلی متری به 60000 در ماه یا 720000 در سال است. این یک سوم چیزی است که اوکراین نیاز دارد.

اوکراین همچنان به کمک متحدانش در مورد اسلحه و گلوله نیاز دارد. اما با گذشت زمان به کمک کمتری نیاز خواهد داشت. و اگر یکی از متحدین تعهد خود را زیر پا بگذارد، این بحران موجود در اوایل امسال نخواهد بود.