طبق مطالعات تمایل برای تغییر دیگری احتمال جدایی را افزایش می دهد. توجه داشته باشیم که اساسا بعضی از ویژگی ها تغییر ناپذیرند و ویژگی شخصیتی محسوب می شوند .
۲. فضای کافی برای رشد فردی یکدیگر را مهیا سازیم .
هیچ چیز مثل یک رابطه سالم نمی تواند موجب رشد فردی شود سعی کنیم که هموار کننده و همراه یارمان باشیم نه بازدارنده ی او بخاطر ترس هایمان .
۳. تجربه های منفی رابطه مان را با هم حل کنیم و آنها را سالها یدک نکشیم.
در زندگی ممکن است تجربیاتی از روابطمان با یارمان را بیاد بیاوریم که خوشایند نیستند و ما را رنجیده خاطر می کنند. حتما همگی ما خاطرات منفی ای را از والدینمان شنیده ایم که مکررا نقل می کنند و در هر بار بیان آنها یکدیگر و ما را ندانسته یا دانسته می آزارند . باید بگویم که اگر منتظرید که یک روز این خاطره ها از ذهن شما خودبخود پاک شود ، سخت در اشتباهید. واقعیت این است که باید آنها را یکی یکی حل کنید و در صورت لزوم از مشاوران کمک بگیرید .
۴. از انتقاد مثبت و سازنده نترسیم.
نقد سازنده کمک کننده و تسهیل گر رشد و تکامل ماست و این همان چیزی است که در ازدواج به دنبال آنیم . توصیه می شود برای روابط بهتر طریقه ی صحیح نقد کردن را بیاموزیم .
۵.مانند اوایل آشنایی عشق و توجهمان را بروز دهیم .
یادمان باشد که عشق و ازدواج مانند بوته گلی است که نیاز به توجه و پرورش دارد . باید به آن رسید آبش داد یا در صورت نیاز خاکش را عوض کرد . چقدر به روابطتان می رسید ؟
۶. همدلی کردن را بیاموزیم.
همدلی ویژگی هایی دارد: اول اینکه خودمان را جای طرف مقابل بگذاریم و از منظر دید او بنگریم، دوم تلاش برای قضاوت نکردن است که بسیار سخت است، سوم حس کردن احساسات طرف مقابل . همدلی کردن مهارت است آن را بیاموزیم.
۷. هیجانات یکدیگر را درک کنیم.
گاهی اشتباهاتی در رفتار یارمان می بینیم که ممکن است بسیار هم ناراحت کننده و آزرده کننده باشد ولی وقتی درک کنیم که علت آن رفتار چه بوده ، راحتتر می توانیم از آن بگذریم . با گفتن جملاتی «چون به تو حق می دهم تا ….» «یا درکت می کنم...» آن را بروز دهیم .
۸. خود را مقید به انجام آداب و اصولی کنیم که مفیدند.
وقتی اشتباهی از ما سر می زند رسم بر این است که عذرخواهی کنیم و معمولا اکثریت ما این کار را به خوبی در مورد غریبه ها انجام می دهیم . عذر خواهی، دلجویی ، پیشواز ، بدرقه ، پذیرایی … اما وقتی پای عزیزانم در میان است به راحتی بسیاری از آداب را رعایت نمی کنیم و اینچنین به روابطمان آسیب می زنیم .
۹. مشورت ، شراکت و همکاری داشته باشیم.
چنان به حضور هم عادت نکنیم تا یادمان برود که چه عزیزی در کنارمان داریم . خواسته ها و انتظارات عزیزمان را بشناسیم و در حد توان در رفع آنها مشارکت کنیم .در تصمیم گیری ها نظر یارمان را جویا شویم و او را در جریان اموری که به عنوان وظایف ما، در نظر گرفته شده قرار دهیم و بدینگونه اهمیت او را یادآوری کنیم .